خواجه نصير الدين الطوسي
79
اخلاق ناصرى ( فارسى )
آن او را ثابت بود . و اما عفو - آن بود كه بر نفس آسان بود ترك مجازات ببدى يا طلب مكافات بنيكى با حصول تمكن از آن و قدرت بر آن . و اما مروت - آن بود كه نفسرا رغبتى صادق بود بر تحلى بزينت افادت و بذل مالابد يا زياده بر آن . و اما نيل - آن بود كه ابتهاج نمايد بملازمت افعال پسنديده و مداومت سيرت ستوده و اما مواسات - معاونت ياران و دوستان و مستحقان بود در معيشت و شركت دادن ايشانرا با خود در قوت و مال . و اما سماحت - بذل كردن بعضى باشد بدلخوشى از چيزهائى كه واجب نبود بذل آن . و اما مسامحت - ترك گرفتن بعضى بود از چيزهائى كه واجب نبود ترك آن از طريق اختيار . و اما انواعى كه در تحت جنس عدالت است دوازده است : اول - صداقت دوم - الفت سوم - وفا چهارم - شفقت پنجم - صله رحم ششم - مكافات هفتم - حسن شركت هشتم - حسن قضا نهم - تودد دهم - تسليم يازدهم - توكل دوازدهم - عبادت اما صداقت - محبتى صادق بود كه باعث شود بر اهتمام جملگى اسباب فراغت صديق و ايثار هرچيزيكه ممكن باشد بر او . و اما الفت - آن بود كه رأىها و اعتقادات گروهى در معاونت يكديگر به جهت تدبير معيشت متفق شوند . و اما وفا - آن بود كه از التزام طريق مواسات و معاونت تجاوز جايز نشمرد . و اما شفقت - آن بود كه از حالى غيرملايم كه به كسى رسد مستشعر